::Mh@piA no Jolly Roger ::

เมื่อวันอังคารที่ผ่านมานี้....



หนูแฮมสเตอร์ตัวนี้....



. . . . . . . . . .



..... จาก "ไป" แล้วนะ..........



. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

..ตัวเดียวกันนั่นแหละ กับที่ชอบเอารูปมาแปะบ่อยๆ...

 

..ตัวเดียวกันนั่นแหละ.. กับหนูตาโตๆ กลมๆ กินเก่งๆ ที่เคยเห็นกัน...

 

..ตัวเดียวกันนั่นแหละ...

ถามว่าทำไมเพิ่งจะอัพบล็อก.. สถานการณ์ตอนนี้ไม่สามารถทำให้เราอัพได้ทันเวลาจริงๆ... แต่ก็อยากจะ.. ไว้อาลัยมันซักนิด ถึงช้าไปหน่อย ก็ยังดีกว่าไม่มีเลย นะ....

ตั้งแต่มุ่ยจากไป.. ถุงทองก็ออกอาการว่า “แก่” ลงอย่างเห็นได้ชัด...

 

จะเห็นว่ามีโหนกอยู่ตรงหลังถุงทอง คล้ายๆ กับเนื้องอก แต่จับแล้วไม่ค่อยแน่ใจว่าคืออะไรกันแน่.. บีบๆ เท่าไหร่ถุงทองก็ไม่ดิ้น ไม่ร้อง ไม่เจ็บ.. เคยคิดเหมือนกันว่า.. ถุงทองไม่ร้อง เพราะร้องไม่ออกหรือเปล่า...

พยายามไม่คิดอย่างนั้น.. แต่ก็ช่วยอะไรไม่ได้เลย.... ตัวก็ใหญ่ไม่ได้เกินไปกว่าฝ่ามือ ถ้าส่งหมอแล้วเกิดตายคามือขึ้นมาจะทำอย่างไร?..

 'ทองนอนนิ่งในคืนวันจันทร์... เราเห็นแล้วกลัวมาก ไม่กล้าเข้าไปจับนัก.. จึงปล่อยไว้ก่อน.. แต่ปรากฏว่า สี่ทุ่มแม่เข้ามาดู มันย้ายที่นอน จึงรู้ว่ามันยังไม่เป็นไร....

 
ปรากฏว่าวันอังคารหลังจากกลับจากโรงเรียน.. ทองก็กลับจากไปอย่างสงบเสียแล้ว....

 

พ่อก็บอกให้เตรียมทำใจไว้..ตั้งแต่มุ่ยตายแล้ว.. พวกนี้ก็ซื้อมาพร้อมกัน แก่ก็แก่ลงพร้อมกัน....

 

จะตายเมื่อไหร่นั้น ก็ไม่มีใครรู้

 

บอกว่าให้ฝึกจิตไว้ ฝึกให้เข้มแข็ง ถ้ากล้าเลี้ยงสัตว์เยอะ กล้าที่จะรักมันมาก ก็ต้องทำใจได้หากมันตาย..

 

หากจะไม่มีน้ำตาสักหยดกับการจากไปของมันก็ไม่ผิด.... หากเรารักมันอย่างแท้จริง

 

ขอโทษนะคะพ่อ..

 

หนูยังทำอย่างที่พ่อบอกไม่ได้....

ก็หนูร้องไห้.........

.....

........

.............

 

ผ่านมาหลายวันแล้ว.. เราก็อยู่ในสภาวะปกติแล้วนั่นแหละ ช่วงนี้มีงานโรงเรียนเข้ามาไม่ขาดสาย และประกอบกับความบ้าบอของเพื่อน.. ทำให้รู้สึกดีขึ้นมามาก (เพื่อน : แหม่งๆ นะเฟ้ย= =”)

 

แต่ถ้าให้พูดถึงอีกครั้ง..ก็คงเศร้าล่ะนะ.. เรานี่มันอ่อนแอจริงๆ เลย= =;;

 

ฝากไว้.. สำหรับวันแรกของถุงทอง..

 

และ...ก่อนจะวันสุดท้ายของถุงทองไม่นานนัก...

 

 
อันที่จริงแกก็แก่แล้วแฮะ.. วงจรของพวกแกช่างสั้นนัก.. ชาติหน้าก็อย่าเป็นหนูอีกเลยนะ.. ถึงจะน่ารักแค่ไหน แต่มันก็ช่างทรมาน...

 

แกได้ทำความดีในชาตินี้.. ก็เพราะทำให้ครอบครัวเรามีความสุข เพราะได้เล่นกับแก เพราะได้อยู่กับแก ขอบคุณมากนะ...

 

 

 

ถุงเงิน..ต้องอยู่ตัวเดียวจนได้.. แกจะเหงามั้ยนะ..แกจะคิดถึงถุงทองบ้างมั้ยนะ?....

 

ว่าแต่ทำไมพวกแกไม่มีลูกกันเลยล่ะฟะ?...= =;;

 

..........

 

วันนี้เราไปทำบุญให้ถุงทอง..เหมือนกับที่เคยทำบุญให้คามุ่ย...

 

จะว่าไป...เราก็เคยเลี้ยงหนูมาหลายรุ่นแล้วนะ.. เพราะว่ารัก แล้วอยากเลี้ยงอีกจึงได้ซื้อมาเรื่อยๆ

 

ร่าเริงเมื่อมันอยู่ โศกาไปเมื่อมันจาก...

  

ขออุทิศส่วนกุศลแก่หมาและหนูตัวเก่าโน้นที่เคยจากไปแล้วเช่นกัน....

 

 และจะไม่เลี้ยงอีกแล้ว..ขอให้ถุงเงินเป็นหนูแฮมสเตอร์ตัวสุดท้าย.....

 

 เพราะหากจะมีความรักผูกพันกับพวกมันล่ะก็... ก็ต้องยอมรับความสูญเสียในตอนสุดท้ายต่อไป...

 

 Let’s smile for today, tomorrow and everyday… (เราจะฉีกยิ้มสุดชีวิตเลยว่ะพวกเพื่อนที่รักทั้งหลาย-*-..)

 

ปล. ขอบคุณสำหรับทุกเสียงคำให้กำลังทั้งหลายตอนมุ่ยไปเน้อ~ แค่นั้นมันคือ ขนาดนั้น สำหรับเรา.. ซึ้งใจยิ่งกว่าใดๆ T^T….